Koncepcje homeopatii

Koncepcje homeopatii

Pomimo iż homeopatia nie jest dziedziną naukową, ma wielu zwolenników. Za jej odkrywcę i prekursora uważany jest Samuel Hahnemann, autor pojęcia dynamis, które oznacza witalność, siłę życiową, samouzdrawianie się, korzystanie z naturalnych sił, które są niezbędne do życia i zdrowia. Według homeopatów człowiek to siła, czyli życie, mająca swoje źródło w energii, w polu energetycznym. Tym samym każda choroba, dolegliwość jest zaburzeniem tejże siły. Taki rozstrój siły organizmu nazywany jest przez homeopatów miazmą. Według specyfikacji miazg sporządzonej przez Hahnemanna każda z nich odpowiada za jakąś chorobę. Jej zwalczanie w medycynie konwencjonalnej jego zdaniem jest zbyt ograniczone, ponieważ po ustąpieniu objawów lub wytłumaczeniu ich schorzenie nadal tkwi w chorym człowieku. Najskuteczniejszym sposobem na całkowite wyleczenie jest zażywanie leków homeopatycznych, które pomogą usunąć „głębokie” zakłócenia siły witalnej. Hahnemann podzielił miazmy na psorę (odpowiedzialną za choroby skórne oraz objawy skórne będące podstawą innych chorób), miazmy gruźlicowe i miazmy rakowe. Proces leczenia homeopatycznego zapoczątkowuje się podaniem lekarstwa homeopatycznego, po czym przystępuje się do stałego monitorowania objawów. Zgodnie z prawem Heringa, ucznia Hahnmanna, skuteczny proces zdrowienia obejmuje przenoszenie się objawów: z wewnątrz na zewnątrz, od góry do dołu, od ważniejszych do mniej ważnych życiowo narządów. W ten sposób obserwuje się „oddalanie” choroby i proces leczenia można uznać za owocny. Oczywiście przeciwnicy tej metody uważają, że ignorowanie nadal widocznych objawów, może tylko przynieść szkodę pacjentowi i zalecają kurację lekami konwencjonalnymi.

reklama

Styl życia