Leczące trucizny roślinne

Leczące trucizny roślinne

Ziołolecznictwo to dział medycyny wykorzystujące działanie roślin leczniczych. Za rośliny o działaniu leczniczym uznajemy głównie rośliny lądowe, z których można pozyskać lub wyodrębnić czynne substancje lecznicze. Na świecie istnieje ponad dwadzieścia tysięcy gatunków roślin o działaniu leczniczym, a ich liczba ciągle rośnie, ponieważ nowoczesne technologie umożliwiają odkrywanie nieznanych dotąd człowiekowi obszarów, a tym samym ich flory. Zastosowanie w ziołolecznictwie maja przede wszystkim rośliny naczyniowe, czyli widłaki, rośliny nasienne i rośliny kopalne. Leki rzadko kiedy pozyskiwane są z całej rośliny, najczęściej wykorzystuje się jej część, a więc kwiatostan, łodygę, korzeń, liście. Przykładem zastosowania kwiatów i owoców jest susz, z którego następnie można przyrządzić napar w formie płukanki czy napoju.

Z innych części można sporządzać także maści, wyciągi, mieszanki suszone, syropy, zasypki itd. Ziołolecznictwo wykorzystuje również trujące odmiany roślin leczniczych, czego przykładem jest bieluń, który zawiera substancje pomagające w walce z chorobami układu oddechowego i nerwowego. Oczywiście przyjmowanie tego rodzaju ziół lub mieszanek leczniczych wykonanych z ich użyciem musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim. Przedawkowanie trującej rośliny leczniczej objawia się np. problemami z oddychaniem, problemami z widzeniem i słyszeniem, pragnieniem, drgawkami, napadami agresji lub senności, co w przypadku szybkiej reakcji często prowadzi do śmierci. W przypadku zatrucia ziołami konieczna jest hospitalizacja i płukanie żołądka, jako doraźny środek prowokowanie torsji. Mimo to trujące rośliny mają ogromne znaczenie dla ziołolecznictwa, ponieważ w niektórych przypadkach są jedynym źródłem leczącej substancji, czego przykładem jest choćby zawarta w naparstnicy wełnistej digoksyna, wspomagająca kurczliwość mięśnia sercowego.drivelan cum să se aplice

reklama

Styl życia